H. Edip Adıvar
Bir bakanın kızı olarak 1884'de İstanbul'da doğan Halide Edip Adıvar, Üsküdar Amerikan Kız Koleji'ni bitirdikten sonra dönemin tanınmış kişilerinden felsefe, sosyoloji, edebiyat, matematik ve Arapça dersleri aldı. 1901'de matematik öğretmeni olan Salih Zeki ile evlendi. İstanbul Kız Lisesi ve Öğretmen Okulu'nda bir süre öğretmenlik ve 1917'de Beyrut, Lübnan ve Şam'da Türk Kız Mektepleri Umumi Müfettişliği yaptı, aynı yıl ikinci evliliğini Dr. Adnan Adıvar ile gerçekleştirdi. 1918-1919 yılları arasında bugünkü İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde Batı Edebiyatı dersleri verdi.

Yunanlıların İzmir'i işgal etmesi üzerine meşhur Sultanahmet mitinginde bir konuşma yaptı. İstanbul'un işgal edilmesi üzerine de eşiyle birlikte Anadolu'ya kaçmak zorunda kaldı. Sakarya Munarebesi'ni izleyen günlerde, fiilen savaşa katılarak cephede yaralanan askerlerin tedavi edilmesine yardımcı oldu. Bu görevleri nedeniyle "onbaşı" ve "çavuşluk" rütbeleri kazandı. Savaş sona erip Cumhuriyet ilan edildikten sonra eşiyle birlikte gittiği Avrupa ve Amerika'da 15 sene yaşadı. 1939'da yurda döndüğünde Edebiyat Fakültesi İngilizce Profesörlüğü'ne tayin edildi. İlk hikâyelerini Halide Salih adıyla, Tanin gazetesinde yayınladı. İlk romanı "Seviye Talip", 1910'da basıldı. Yazarlığa başladığı ilk yıllarda güçlü kadın tiplerine yer verip kadının duygusal özelliklerini de yansıtırken "Yeni Turan" adlı romanında olduğu gibi Pan-Türkizm akımına kapılarak yurt sorunlarına ütopik siyasi çözümler getirmeye çalıştı. Kurtuluş Savaşı'nın etkisiyle "Ateşten Gömlek" ve "'Vurun Kahpeye" adlı romanları yazdı. Atatürkçü aydınların görüşlerini aktaran bu romanlar, savaş sırasındaki sınıfsal ayrılıkları yansıtmasıyla önem taşır. Çelişkili konumu "Dağa Çıkan Kurt" adlı hikâye kitabında kendini gösterir. Bu kitapta yer alan hikâyelerde Milliyetçi-Turancı etkiler görünür. En önemli romanı "Sinekli Bakkal"da doğu ile batı arasındaki etkileşimler üzerine savlar ileri sürmüştür.

Halide Edip Adıvar, roman ve hikâyelerinin yanı sıra oyun ve anı türünde eserler de yazmış; siyasal ve toplumsal konularda hem İngilizce hem de Türçe kitaplar çıkarmış ve İngilizce'den çeviriler yapmıştır. Eserleri

Romanları: 1- Heyula (1909-1974), Raik'in Annesi (1909,1924), Seviyye Talib (1910), Handan (1912), Yeni Turan (1912), Son Eseri (1913, 1909, 1939), Mev'ut Hüküm (1917, 1919), Ateşten Gömlek (1922, 1923), Kalp Ağrısı (1924), Vurun Kahpeye (1923, 1926), Zeyno'nun Oğlu (1927,1928), Sinekli Bakkal (1935, 1936), Yolpalas Cinayeti (1936), Tatarcık (1938, 1939), Sonsuz Panayır (1946), Döner Ayna (1953), Akile Hanim Sokağı (1958, 1975), Kerim Usta'nın Oğlu (1958, 1974), Sevda Sokağı Komedyası (1959, 1971), Çaresiz (1961, 1972), Hayat Parçaları (1963)

Hikâyeleri: Harap Mabedler (1919), Dağa Çıkan Kurt (1922), Kubbede Kalan Hoş Sada (1974), İzmir'den Bursa'ya (içindeki üç hikaye yazara aittir, 1963, 1970)

Hatıraları: Mor Salkımlı Ev (1951, 1955; İngilizce nesri "Memoirs" 1926), Türk'ün Ateşle İmtihanı (Milli Mücadele Hatıraları, Hayat mecmuasında 1962; İngilizce nesri "The Turkish ordeal", 1928)

Tiyatro Eserleri: Kenan Çobanları (1918), 2- Maske ve Ruh (1937)

Diğer Eserleri: İngiliz Edebiyatı Tarihi ( 3 Cilt, 1940-49), 2- Türkiye'de Sark-Garp ve Amerikan Tesirleri (1954, 1955: İngiliz ve Urduca'ya çevrildi)